مومن مولائی

ابن_ مزدور

لاہور توں ولدیاں گڈیاں دے
جڈاں ہارن سندے رو پوندے
کہیں کوچ دے اگلے شیشے تے
جڈاں بکھر پڑھدے رو پوندے
جیہڑا کھل کھل ڈھاندے یاراں وچ
جیہڑا گاونڑ گاندے یاراں وچ
ادھ رات کوں ما دے بکسے چوں
کوئی فوٹو چائیندے رو پوندے
اے مل دے مالک کیا جانن
او لگ اچ منجا کیوں پائیندے
جڈاں نکڑی بھین دی یاد آوئیس
او آپ کوں ڈیہدے شیشے وچ
کڈی سگریٹ لا کے کونے تے
بہہ کندھاں نال الیئندا ہے
کڈی واء نال جھیڑے لائیندے ہے
کندھ نال مخاطب تھی آہدے
سن گل بابا ناراض تاں نئیں
ونج رس کے ستاں ایں قبراں وچ
بھلا پیو کوئی رسدن پتراں توں
اچھا سن بابا ہک گالھ ڈسائیں
جڈاں وسدے مینہہ ءچ ہک واری
میکوں مسجد چھوڑن گئے ہاوے
تیڈی جیب اچ عینک ترٹ گئی ہائی
میں تروڑی ہائی
جیہڑی گاں دی گانی گل گئی ہائی
او میں چائی ہائی
ونج گھنگھرو لائے ھن سائیکل کوں
نئیں بولدا بابا ڈیکھ اماں
توں گالھ ڈسا
جیڑے گھر دے لمے نلکے تے
میں بوٹے لائے ہن ٹھیک کھڑن
جڈاں آیا ھم میڈے چار کبوتر ہوندے ہن
ہنڑ ڈھیر ہوسن ہن کتنے ہن
بیا رونق ٹھیک اے وستی دی
نیٹ ہن وی لگدے ملکاں دا
سچ شادی تھئی اے لیلی' دی
ھاں نال سراہانہ لا کے نت
ایہے وین کریندا سم ویندے
میڈا مالک تیڈے ہتھ کنمبدے
میڈا مالک تیڈا ھاں لاہندا
توں کن الویندو ڈیہدا میں
کڈی چھ بھینیں دا ویر ہوندوں
تیڈی بڈھڑی جئی ہک ماء ہوندی
پردیس بنیندوں پچھدا میں
مزدور رویندوں ڈیہدا میں
کچھ حب دے جھیڑے ہوندے ہن
میں موسی ناہاں پر دل آہدا اے
کدی پیراں کوں کوہ طور بنا
میڈا دل آہدااے تیکوں آکھ دیواں
مزدور دا یار سداویں توں
وت رزق دیویں جد چاہویں توں
الکاسب لکھ کے تلیاں تے
ول رازق لکھ کے متھڑے تے
جداں محشر ملساں گل لگ کے
مخلوق دے سامنے آکھساں میں
میڈے پٹکے تائیں ہتھ پائیندی ہائی
میڈی غیرت نال الائیندی ہائی
تیڈی غربت چوک اچ کھڑ کھڑ کے
میکوں ماں دی گالیں دیندی ہائی
ہر بشر کوں ستر ماں کولوں
ودھ کے پیار کریندا ہیں
وت پیار دے نال دسا میکوں
انج دیکھ کے جیندی رہ سکدی
میڈی کنڈ تے چھالے سیمنت دے
میری ماں دیہدی تاں سہہ سکدی
ہک ہور دا لالچ مولوی کوں
میڈے بال مشوم کوہیندا رہے
توں شہہ رگ توں نزدیک ہاویں
توں کول کھلو کے ویہدا رہیں
میڈا ماتم عرش ہلایندا رہے
تاہوں ہر مزدور دی بھین کوں میں
ہتھ بنھ کے عرض ہمیش کیتا اے
کدی جمدے ویر دی انگلی کوں
ادھ رات کوں جاگ کے چمے نہیں
ایہدی روز گھڑولی چاوے نہیں
ایہدے منہ تے بوسے ناں دیوے
ہتھ ہوڑ دے ہیلک نہ ہون
ایہدے چہرے جھڑکاں جھلنیاں ہن
ایہدے اندر مہنے ساہونے ہن
ایہدے ہتھ ادھواڑے چاونے ہن
اور اہوں دہینہ توں پہلے روٹی کوں
جداں بھل کے سجدا کر باہواں
کوئی کافر آکھ کے مار دیوے
میڈے ہاں تے پھٹ ہن غیرت دے
میکوں زخم جگر دے دھون دے
بیا جیکر کجھ نہیں کر سکدا
میکوں ہاں نال لگ کے روون دے

مومن مولائی