پنجابی شعرا

جنتاں دی چھاں نوں رب جئے ناں نوں

جنتاں دی چھاں نوں رب جئے ناں نوں
دکھی ہوواں جد میں یاد کراں ماں نو ں
روندا مینوں ویکھ کے اوں لوریاں سناؤندی سی
وار وار مرچاں او چلھیاں اچ پاندی سی
راتی اُٹھ تکدی سی سون والی تھاں نوں
دکھی ہوواں جد میں یاد کراں ماں نوں
مٹی وچ کھیڈ کے تے لیڑے گندے کر کے
گھر جد آیا نہ میں مار کولوں ڈر کے
پُچھ پُچھ گاہیا اوہنے سارے ہی گراں نوں
دکھی ہوواں جد میں یاد کراں ماں نوں
گھیرے مینوں پاندیاں سی جیڑے ویلے مرضاں
راتاں اوہ گزار دی سی کر کر عرضاں
ربا تو شفا دے دے میری ایس جان نوں
دکھی ہوواں جد میں یاد کراں ماں نوں
دیسوں باہر شوق جد کم لئی میں جاندا ساں
بھل کےجے کدی چٹھی دیر نال پاندا ساں
پچھدی سی حال میرا چوری پا کے کاں نوں
دکھی ہوواں جد میں یاد کراں ماں نوں
شوق

پنجابی شعرا