پنجابی شعرا
شاعر
کڈائیں وی میڈے خدا نیئں آکھا
کڈائیں وی میڈے خدا نیئں آکھا
جو اے سی آلی مسیت ہووے
قالین ہوون یا سنگِ مرمر
تڈاں نمازاں قبول کرساں
کڈائیں وی میڈے خدا نیئں آکھا
غلافِ کعبہ تے چاڑھو سونا
یا کئیں ولی دے مزار اتے
چڑھاؤ چـــادر یا دیگاں ڈیوو
اے گلو ننگے تے پیروانڑاں
کوں چھوڑ ڈیوو کروڑ ڈیوو
کڈائیں وی میڈے خدا نیئں آکھا
جو رات ساری سپیکراں تے
تساں تفرقے کھنڈاونڑ آلے
بیان کرو نہ دھیان کرو
کڈائیں وی میڈے خدا نی آکھا
چودھار مسجد دے راہون آلی
اے میڈی خلقت غریب طبقہ
ڈیہاڑی پورھے تو ول کے آوے
تاں رات ساری جگائی رکھو
جہان سر تے اٹھائی رکھو
مگر اتھوں دا نظام الٹائےتمام الٹائے
جے کئی غریباں دا حق چا مارے
گوانڈھی بھاویں ہے بکھا سمدا تاں سمدا راہوے
یا کئیں دی دھی دی جوانی پیو دی
الانگھی (چوکھٹ) اتے جے گلدی پئی اے
تاں گلدی راہوے اساڈا کے ہے
ایتھوں دے حاجی نمازی سارے
ایہو اکھیندن فقط ڈسیندن
جو ہر کئیں اپنا خیال رکھنائیں
خدا دی خلقت خدا دے ذمے
خدا دی خلقت کوں چھوڑی رکھو
مسیتاں جھا جھا تے جوڑی رکھو
پنجابی شعرا