سجاد رضا
شاعر
دُکھاں چار چُفیرے گھیرا پانا اے
دُکھاں چار چُفیرے گھیرا پانا اے
ماواں نے وی آخر ٹُر ای جانا اے
اُس توں اَگےاِک پانی دا گُھٹ وی نئی
جِنھاں لکھیا میرا آب و دانہ اے
اے گھڑیاں تے جی لَو یارو نال میرے
بختاں کُھورے کتھے فیر ملونا اے
ایس زمانے کِنھوں دل نال لایا اے
اِنھیں چِٹیاں قبراں تے پُھل پانا اے
اے سُتے نےوَرھیاں تو جو ظُلم کرو
لوکاں کیہڑا وین سیاپا پانا اے
میں وی رَبا تیری رضا تے راضی آں
کیوں میں اپنے درداں تے کُرلاناں اے
سجاد رضا