انساناں دا کال پیا اے دسدے ہن انسان تے نہیں
آدم خور درندے نے سب بستی وچ انسان تے نیں
دید لہاظ محبتاں والا پاٹھ پڑھا و دھیاں نوں
پتراں نوں تولو پھولو بندے نے حیوان تے نیں
کنداں نوں کی حال سناواں کن تے رکھن جیب نیں
اکلاپےوچ جیوندیاں رہنا کم کوی آسان تے نیں
تینوں اونج تے مان بڑا سی ڈگیاساں تے یار آے
جھلیا پکا کرن سی آے بچ گی کدرے جان تے نیں
واج پی اک وریہاں بعدتے میرا دل تد ہلیا سی
دل تے میں کج بیٹھا ساں کوی کھلیا روشن دان تے نیں
کیوں ربا تتی وا نے وی کدی چھڈیا میرا کھیڑا نیں
میں تیرا عاجز بندہ ساں کوی تھل کوی چولستان تے نیں
کوی بول پاوے تے موت ملے کوی گھٹے سنگ تے پیر پھڑن
اے قاضی حشر دیہاڑے توں اینج لگدا اے انجان تے نیں
یاراں نال بہاراں ہوندیاں مندا سی جگ بیتی نوں
ہڈ بیتی تک تے بول رضا ہن یاری دا ارمان تے نیں
شاعر: سجاد رضا
آواز: سجاد رضا
Insaanaan da kaal piya ae dassde hin insaan te nahin
'Aadam khor darindey ne sab basti wich insaan te nahin
Deed lehaaz muhabbataan wala paath parha o dhiyan noon
Puttra'an noon tolo phoolo bande ne hawaan te nahin
Kandan noon ki haal sunawaan kan te rakhan jeb nahin
Eklappe wich jeeundiyaan rehna kam koi aasaan te nahin
'Tainoon unj te maan bara si digiyaan saan te yaar aaye
'Jhaliya pakka karan si aaye bach gai kadre jaan te nahin
Waj pe ik warhayaan baad te mera dil tad haliya si
Dil te main kujh baitha saan koi khulliya roshan daan te nahin
Kyun Rabba tatti wa ne vi kadi chhadiya mera khera nahin
'Main tera aajiz banda saan koi thal koi Cholistan te nahin
'Koi bol paave te maut mile koi ghatte sang te peer pharan
'Aye Qaazi hashar deharhe toon inj lagda aye anjaan te nahin
'Yaaraan naal baharaan hundiyaan mannda si jag beeti noon
'Har beeti tak te bol Raza hun yaari da armaan te nahin