اُڈیکاں دی شمع لئے کے امکان تک گیاں
یعنی میں آپنڑے گھر توں ذندان تک گیاں
سجدے دی ہا جو اپنڑی شُہرت تُوں دُور ہا
رُوح دا لباس پا کے اسمان تک گیاں
بے آسرے دا آسرا ہنجواں دی فوج ہا
جذبات وچ تقدیر دے گِریبان تک گیاں
اکھیاں دا تِیر دل جئیں قلندر نوں لگ گیا
تڑپدا ہویا صیاد دی کمان تک گیاں
میری قبر گواہ ہے عادل نصیب دا
قاتل نوں لبھدا دوسرے جہان تک گیاں
غریبی دا کیا مذاق نئیں دُنیا تے دِین وچ
کاسے سنڑِیں میں حشر دے میدان تک گیاں
Ureekaan di shama laye ke imkaan tak gayaan
Yaani main aapne ghar toon zindaan tak gayaan
Sajde di haa jo aapni shohrat toon door haa
Rooh da libaas paa ke aasmaan tak gayaan
Be aasre da aasra hanjuan di fauj haa
Jazbaat wich taqdeer de girebaan tak gayaan
Akhiyan da teer dil jain qalandar noon lag gaya
Tadapda hoya sayyaad di kamaan tak gayaan
Meri qabr gawah hai Aadil naseeb da
QaatiL noon labhda doosre jahaan tak gayaan
Ghareebi da kiya mazaaq nahin duniya te deen wich
Kaase sunrin main hashar de maidaan tak gayaan
عابد تمیمی کو بلاشبہ پنجابی شاعری کا غالب کہا جاسکتا ہے انکی پنجابی شاعری میں کمال لفظوں کا چناو اور انسانی عقل کو حیرت میں گم کرنے والا طلسم باخوب...
مکمل تعارف پڑھیں