امیر خسرو — شاعر کی تصویر

زحال مسکیں مکن تغافل دورائے نیناں بنائے بتیاں — امیر خسرو

شاعر

تعارف شاعری

زحال مسکیں مکن تغافل دورائے نیناں بنائے بتیاں

زحال مسکیں مکن تغافل دورائے نیناں بنائے بتیاں
کہ تاب ہجراں ندارم اے جاں نہ لیہو کاہے لگائے چھتیاں
شبان ہجراں دراز چوں زلف و روز وصلت چوں عمر کوتاہ
سکھی پیا کو جو میں نہ دیکھوں تو کیسے کاٹوں اندھیری رتیاں
یکایک از دل دو چشم جادو بصد فریبم بہ برد تسکیں
کسے پڑی ہے جو جا سناوے پیارے پی کو ہماری بتیاں
چوں شمع سوزاں چوں ذرہ حیراں ز مہر آں مہ بگشتم آخر
نہ نیند نیناں نہ انگ چیناں نہ آپ آوے نہ بھیجے پتیاں
بحق آں مہ کہ روز محشر بداد مارا فریب خسروؔ
سپیت من کے دورائے راکھوں جو جائے پاؤں پیا کی کھتیاں

zahaal-e-miskeen makun taghaful duray-e-nainaan banay-e-batiyaan

zahaal-e-miskeen makun taghaful duray-e-nainaan banay-e-batiyaan
ke taab-e-hijran nadaram ae jaan na leho kahe lagaye chhatiyan
shaban-e-hijran daraaz choon zulf o roz-e-waslat choon umr kotah
sakhi piya ko jo main na dekhun to kaise kaaton andheri ratiyan
yakayak az dil do chashm-e-jadoo ba sad farebam ba burd taskeen
kise padi hai jo ja sunave pyare pi ko hamari batiyan
choon shama-e-sozan choon zarra-e-hairan ze mehr-e-een mah ba-gushtam aakhir
na neend nainaan na ang chainaan na aap aave na bheje patiyan
ba-haq-e-aan mah ke roz-e-mehshar ba-daad mara fareb Khusrau
sapeet man ke duray-e-rakhoon jo jaay paaoon piya ki khattiyan