بال پُنے وچ پال نہ سگیوں پہلے مُکیاں ہوئیاں — عاقب ستیانوی
شاعر
بال پُنے وچ پال نہ سگیوں پہلے مُکیاں ہوئیاں
بال پُنے وچ پال نہ سگیوں پہلے مُکیاں ہوئیاں
آپ نشانبر کر چھُڑیاہنی گلاں لُکیاں ہوئیاں
توں جے گَل دی رَت وی منگیں میتھوں نانہہ نہیں ہوندی
تیری ذات دے کاݨ تاں حاضر کَلیا بُکیاں ہوئیاں
مُدتاں پِچھوں پھیرا مارݨ آیا باگ دا مالی
آپے لَگراں پھَپھڑ پئیاں ہِن سَڑیاں سُکیاں ہوئیاں
دھی مزدور دی پُتراں وانگوں سِر تے اِیہنوں رکھیا
ہٹیاں جدݨ ولیوے اوٹے ڈھوکاں ڈھُکیاں ہوئیاں
عاقب" تیری آمد سُݨ کے بوہے نال کھَلوتاں
دوہنویں ہتھ ہِن سینے اُتے نظراں جھُکیاں ہوئیاں
Baal pune wich paal na sagiyoñ pehle mukiyaañ hoiyaañ
Baal pune wich paal na sagiyoñ pehle mukiyaañ hoiyaañ
Aap nishaa'nbar kar chhuṛiyaahne gallaa'n lukiyaañ hoiyaañ
Tu je gal di ratt vi mangiñ maithoñ naa'nh nahiñ hoñdi
Teri zaat de kaaṛ taa'n haazir kalliyaañ bukiyaañ hoiyaañ
Muddataañ pichhoñ pheraa'n maar aaya baagh da maali
Aape lagraa'n phaphaṛ paiyaañ hin saṛiyaañ sukiyaañ hoiyaañ
Dhi mazdoor di putraa'n waanguñ sir te eeñuñ rakhya
Haṭiyaañ jad walive oṭe ḍhokaa'n ḍhukiyaañ hoiyaañ
Aaqib" teri aamad suṛ ke bohle naal khlotaa'n
Dohneñ hath hin seene ute nazraa'n jhukiyaañ hoiyaañ