وستی دے وچہ کال پیا اے — عاقب ستیانوی
شاعر
وستی دے وچہ کال پیا اے
وستی دے وچہ کال پیا اے
مردی پئی اے وسوں ساری
وستی دے مزدور نمانے
لوڑھ کے اپنا خون پسینہ
سارا دنہہ مزدوری کر کے
شامیں ادھی مُنی روٹی
اوہ وی رُکھی سُکی کھا کے
روسن نہ فریاد کریسن
وستی دی امداد کریسن
ویسے ایہہ انصاف تاں نہیں نا
وستی دے مزدور نمانے
کلہیاں کیوں قربانی دیون؟
وستی دے سردار وی سوچن
قاضی تے پریہار وی سوچن
سِیں دے پہرے دار وی سوچن
کُجھ دنہہ تہاڈی روٹی اُتے
گھیو دا تیلا گھٹ لگ جاوے
قسم خُدا دی کجھ نہیں ہوندا
وستی دی امداد ہو جاسیں
وستی مُڑ آباد ہو جاسیں
Vasti de vich kaal piya ae
Vasti de vich kaal piya ae
Marda payi ae vasooṇ saari
Vasti de mazdoor namaday
Loṛh ke apna khoon paseena
Saara dinah mazdoori kar ke
Shameeñ adhi muni roṭi
Oh vi rukhi suki kha ke
Rosan na faryaad karesan
Vasti di imdaad karesan
Vaise eh insaaf taaṇ nahiñ na
Vasti de mazdoor namaday
Kalhiyaaṇ kyoñ qurbani deevan?
Vasti de sardaar vi sochan
Qaazi te parihar vi sochan
Seeñ de pehre daar vi sochan
Kujh dinah tuhaadi roṭi uttay
Gheo da tela ghaṭ lag jaavay
Qasam Khuda di kujh nahiñ honda
Vasti di imdaad ho jaasīñ
Vasti muṛ abaad ho jaasīñ