عاقب ستیانوی کی شاعری، غزلیں اور نظمیں
شاعر
کلامِ شاعر
- وَنڈ دے ویلے ماتم انج دا ہویا اپنی دھرتی تے
- وستی دے وچہ کال پیا اے
- میں آکھیا اپنے چوہدری نوں
- مُکھ پرتا کے چنگا کیتائی
- لو کے پیڑا مٹی دا
- کیتی دھکیاں نال دیہاڑی پوری منگی اے
- دِل دی حالت بدلدی جاندی اے
- دُکھ دی اگ تے کَڑھیاں ہنجوں
- چھڈ کے باجھ قصور گیا اے
- چَڑھدا جوبن کَچیاں رُتاں
- تیرا ساڈا سانگا مُکا
- بال پُنے وچ پال نہ سگیوں پہلے مُکیاں ہوئیاں
- اوہ خُشیاں دا پُجاری اے تاں کیہ اے
- اُٹھ الاہمے سچ نِروچے رولے نِکے نِکے
- اساں باہُو دی بولی بولدے سانوں پیر فرید دی جاگ
- ٹھَڈھی مِٹھی چھاں دا لاہناں لاہندا نہیں
- کَپراں نال ملاح دا جھیڑا لَگّا اے
- ٹھَڈی مِٹھی چھاں دا لاہناں لاہندا نہیں
- اَکھر ساجھے بولی آپو اپنی اے