بابل! راج دُلاری ساں میں، تینوں بہت پیاری ساں میںہِک تے چاڑھ کھڈؤندا سی توں، کِنے لاڈ لڈؤندا سی توں
مینوں رانڑو کہندا سی توں، مَتھا چُم کے بہندا سی توںپوہ دی ٹھار تے ہاڑ دی بھانبڑ، میری خاطر سہندا سی توں
توں تے کہنا مانڑ سی مینوں، آکھدا اپنڑیں جان سی مینوںمیرے دُکھ تے رو پیندا سی، مُڑکا تیرا چُو پیندا سی
اَج ایہہ کیہڑی ہونڑی چُلہی، میری شکل سیانڑی پُلہیبابلا! اَج کی تینوں ہویا، اَکھاں وِچوں لہو اے چویا
میرے کھیڈ کھڈونڑے پُلہے، قہر کروڑ دے جھکڑ چُلھہےمیرے گَل تُوں رَسّہ پایا، تیری ہتھیں ٹوکا آیا
مینوں اَج تُوں مارنڑ لگا ایں، ساری کھیڈ وگاڑن لگا ایںہُنڑ جاہل دے پَلّے پؤنا ایں، میتھوں اپنڑاں جیون کھونا ایں
جُھوٹی مُوٹھی غیرت پِچھے، مینوں پاہے لاؤڑاں چاہنا ایںاو میں وی تے انسان آں ابا، میرے وی ارمان آں ابا
میرا بَر وی پیارا ہووے، پڑھیا لکھیا تارا ہووےعقل مند سواؤ ہووے، حدوں ودھ کماؤ ہووے
ویہلے دے نال کِنج رہواں گی، انی اوکڑ کنج سہواں گیمیں تے اِنج نئیں کرنا ابا، روز روز نئیں مرنا ابا
میں تے دُھر توں دُکھڑے سہندی، فیر وی موہوں کُج نئیں کہندیمینوں زندہ گڈدے رہے نیں، جنگلاں دے وِچ چھڈدے رہے نیں
اَج وی نال قرآن ویاہون، ظالم اے کرتوت وکھاونوَنی دی سُولی تے چاڑھن، سائیں مَرے تے نال ای ساڑن
مینوں پیر دی جُتی آکھن، کَلموہی تے کُتی آکھنفیر وی میں بُلہاں نُوں سیتا، شملہ اُچا تیرا کیتا
وَنڈی پئے تے ہس بلاؤندے، ورثہ اپنڑے ناں لکھاؤندےحصہ میرا وِیر لے جاؤندے، فیر وی دل تے تیر چلاؤندے
اَجے وی میں بھرواں پِٹی، اَجے وی میں ای لہو دی چِٹیمیرے دیس دئیو پردھانو، چنگے او ہمدرد انسانو
مینوں ناں اس حال تے چھڈو، ایس ہنیرے وچوں کَڈھورب رسولؐ دا مَنو کہنڑاں، چَھڈ دئیو پیر دی جُتی کہنڑاں
یار ندیم دا ایہو کہنڑاں، دھی (تی) نوں پاؤعلم دا گہنڑاںشاعرغلام حسین ندیم
— پنجابی شعرا
Baabal! Raaj dulaari saan main, tainoon bohat pyaari saan mainHik te charh kharaunda sain toon, kinne laadd laraunda sain toon
Mainoon raanro kehnda sain toon, matha chum ke behnda sain toonPoh di thaar te haarh di bhaambhar, meri khaatir sehnda sain toon
Toon te kehna maanr sain mainoon, aakhda aapne jaan sain mainoonMere dukh te ro painda sain, murka tera choo painda sain
Aaj ehh kerhi hondi chulli, meri shakal siyanrdi phulliBaabla! Aaj ki tainoon hoya, akhaan wichon lahoo ae choya
Mere khed kharawanre phulle, qehar karorr de jhakar chulleMere gal toon rassa paaya, teri hathin toka aaya
Mainoon aaj toon maarnr laga ain, saari khed wagaarnr laga ainHunr jaahl de palle paonna ain, maithon aapnaan jeevan khona ain
Jhooti mutthi ghairat pichhe, mainoon paahe lauran chaahna ainOh main vi te insaan aan Abaa, mere vi armaan aan Abaa
Mera bar vi pyaara howe, parhya likhya taara howeAqalmand sawaau howe, hadon wadh kamaau howe
Vehle de naal kinjj rahwaan gi, anni okarr kinjj sehwaan giMain te injj nai'n karna Abaa, roz roz nai'n marna Abaa
Main te dhur toon dukhre sehndi, pher vi mohon kujh nai'n kehndiMainoon zinda gadde rehnde ne, janglaan de wich chhaddde rehnde ne
Aaj vi naal Quran viahwann, zaalim ain kartoot wakhawanWani di sooli te charhan, Saain mare te naal ee saarhan
Mainoon peer di jutti aakhan, kalmohi te kutti aakhanPher vi main bullhan noon seeta, shimla ucha tera keeta
Wanndi paye te hass bulaunnde, wirsa aapne naan likhaunndeHissa mera veer le jaunnde, pher vi dil te teer chalaunnde
Ajey vi main bharwaan pitti, ajey vi main ee lahoo di chittiMere des daiyyo pardhaano, chunge oh hamdard insaano
Mainoon naan is haal te chhaddo, eis hanere wichon kaddhoRab Rasool-e-da mano keh'nraan, chhadd daiyyo peer di jutti keh'nraan
Yaar Nadeem da ehho keh'nraan, dhee (tee) noon paao ilm da gehnaanShaair Ghulam Hussain Nadeem
