تُوں جیون بھر من دی مرضی کیتی اےمیں بس ساہ دی گِنتی پوری کیتی اے
اج لوکاں نے مینوں رج کے سُنیا اےاج میں ہر گل تیرے ورگی کیتی اے
اوہ کہندی اے تیرے باجھ وی خُوش آں میںپر جو اوہدی اکھ نے چغلی کیتی اے
اج میں اوہدیاں گالھاں نوں پرتایا نہیںاج میں اوہدی اینی بِزتی کیتی اے
نہ میں پورا باپو ورگا ہو سکیانہ میں پوری بے بے راضی کیتی اے
تینوں اکھ وِچ اکھّاں پا کے ویکھن لئیمیں اپنے نیناں دی راکھی کیتی اے
منیا بھار ونڈا نہیں سکیا ڈھول ظفرپر جو چندرے آنی جانی کیتی اے
شاعرظفراعوان
— پنجابی شعرا
Toon jeevan bhar man di marzi keeti aeMain bas saah di ginti poori keeti ae
Aaj lokaan ne mainoon rajj ke sunya aeAaj main har gal tere wargi keeti ae
Oh kehndi ae tere baajh vi khush aan mainPar jo ohde akh ne chughli keeti ae
Aaj main ohdiyan gaalhan noon partaya nahinAaj main ohdi aini bezzati keeti ae
Na main poora baapo wargaa ho sakyaNa main poori be be raazi keeti ae
Tainoon akh wich akkhan paa ke vekhan layeeMain apne naina'an di raakhi keeti ae
Maniya bhaar wannda nahin sakya Dhool ZafarPar jo chandare aani jaani keeti ae
Shaair Zafar Awaan
