میں آکھیا اپنے چوہدری نوںسائیں سنیا اے نال دی وستی وچ
سرکاری مکتب کُھلا اےجِتھے پڑھدن بال غریباں دے
جِتھے مفت کتاباں ڈھیندیاں ہنکائی فیس پڑھائی دی نئیں لگدی
میں سُنیا اے علم خزانہ اےایہہ علم اے چانن اکھیاں دا
سَت پیڑھیاں میریاں ہڈھیاں ہنسرکار دی تابعداری وچ
اِیہو منگنا اجر غلامی داصدیاں دِیاں انھیاں اکھِیاں وچ
میں علم دا سُرمہ پاونا اےمیں اپنا پُتر پڑھاونا اے
اگوں درِڑک کہ چوہدری آہدا اےکُجھ سوچ سمجھ کہ بولیا کر
تیرا پُتر سکُولے جاسی تاںایہنوں ویکھ کہ پِنڈ دیاں لوکاں نوں
رِیس امسی بال پڑھاون دیجے رسم پڑھائی دی چل پئی تاں
میرے بخت دا سورج ڈھل جاسیمیرے مال دے پٹھے کہیں کرنن
میرے کون نویِسی کُتیاں نوںمینوں حُقہ کون بھَکھا دیسی
میرے بال شِکار توں، ہٹسِن تاںلڑ کون مریسی گڈی تے
اوہدے سُن کے بول حقارت دےچُپ کر کے گھر نوں رلِک پیعُم
رہیا وسدا ساون اکھیاں داسَاری رات سوچیندیاں گُزر گئی
میرا پُتر اے نازک پھُلاں توںنئیں اگ رکھ سکدا ڈپھے تے
نئیں گرم ہویزہ چا سکدااِیہا سوچ سوچیندیاں اکھ لگ گئی
ہِک ویکھیا منظر خَاب دے وچمیرے پُتر دی کنڈ تے بَستہ اے
اوہدے ہتھ چہ ہار اے پُھلاں دااُتاں اڈِیاں چا کے گل میرے
او ہار پواونا چاہندا اےاجے اکھ دا خاب ادُھورا ہا
اِدوں گَھر دا کُنڈا کھِڑک پیامیں پُچھیا کون ایں کی آہنَائیں
اگوں بولیا مُنشی چوہدری داتینوں چوہدری صاحب سَدیندے ہن
میں آکھیا آکھِیں چوہدری نوںمینوں نافَرمانی معاف کرے
میرے پَیریں لج دِیاں بیڑیِاں ہنمیرے عاقب ہتھ مفلُوج تاں نئیں
میں اج لا دھِڈ چوں ڈھو لئی اےمیں کہیں دی نوکری نئیں کرنی
سِر دیساں ہیٹھ تگاڑی دےہاں دیساں چِیر پہاڑاں دا
رُخ دیساں مور سمندراں داونج آکھیں اپنے چوہدری نوں
سِکھے اٹکل آپ بھکھاون دییا حُقہ پیونا چھڈ دیوے
صدیاں دِیاں انھیاں الھِیاں وچمیں علم دا سُرمہ پاونا اے
میں اج لا دھِڈ چوں ڈھو لئی اےمیں اپنا پُتر پڑھاونا اے
— عاقب ستیانوی
Maiñ aakhiya apnay chohdari noñSaaiiñ suniya ae naal di vasti vich
Sarkari maktab khula aeJithay paṛhdan baal ghareebaaṇ de
Jithay muft kitaabaaṇ ḍheendiyaaṇ hanKai fees paṛhaai di nahiñ lagdi
Maiñ suniya ae ilm khazana aeEh ilm ae chaanan akhiyaaṇ da
Sat peeṛhiyaaṇ meriyaaṇ haḍḍiyaaṇ hanSarkar di ta'abedari vich
Eiho mangna ajr ghulami daSadiyaaṇ diyaaṇ anhian akhiyaaṇ vich
Maiñ ilm da surma paavna aeMaiñ apna putr paṛhavna ae
Agoñ dariṛk ke chohdari aahda aeKujh soch samajh ke boliya kar
Tera putr skoole jaasi taaṇAihnuñ vekh ke piṇḍ diyaaṇ lokaañ noñ
Rees amsi baal paṛhavan diJe rasm paṛhaai di chal payi taaṇ
Meray bakht da sooraj ḍhal jaasiMeray maal de paṭṭhay kahīñ karran
Meray kon navīsi kuttiyaaṇ noñMainuñ huqqah kon bhakha desi
Meray baal shikaar toñ, haṭsan taaṇLaṛ kon marisi gaḍḍi te
Ohday sun ke bol haqaarat deChup kar ke ghar noñ rilik piya'um
Rahiya vasda saavan akhiyaaṇ daSat raat sochendiyaaṇ guzar gayi
Mera putr ae naazuk phullaaṇ toñNaiñ agg rakh sakda ḍabbhay te
Naiñ garam hoeezah cha sakdaEiha soch sochendiyaaṇ akh lag gayi
Hik vekhiya manzar khaab de vichMeray putr di kanḍ te basta ae
Ohde hath che haar ae phullaaṇ daUttaañ aṛiyaaṇ cha ke gal meray
O haar pavaavna chaahnda aeAjay akh da khaab adhoora ha
Idoñ ghar da kuṇḍa khiṛak piyaMaiñ puchhiya kon aiñ ki aahnaaiñ
Agoñ boliya munshi chohdari daTainuñ chohdari saahib sadeñday han
Maiñ aakhiya akhīñ chohdari noñMainuñ naafarmani mu'aaf kare
Meray pairīñ laj diyaaṇ beṛiyaaṇ hanMeray Aaqib hath maflooj taaṇ nahiñ
Maiñ aj la dhiṛ choñ ḍho layee aeMaiñ kahīñ di naukri nahiñ karni
Sir deesaaṇ heṭh tagaaṛi deHaañ deesaaṇ cheer pahaaṛaaṇ da
Rukh deesaaṇ mor samundraaṇ daVanj aakheeñ apnay chohdari noñ
Sikhe aṭkal aap bhakhavan diYa huqqah peeve chhaḍ devay
Sadiyaaṇ diyaaṇ anhian alhiyaaṇ vichMaiñ ilm da surma paavna ae
Maiñ aj la dhiṛ choñ ḍho layee aeMaiñ apna putr paṛhavna ae