وستی دے وچہ کال پیا اےمردی پئی اے وسوں ساری
وستی دے مزدور نمانےلوڑھ کے اپنا خون پسینہ
سارا دنہہ مزدوری کر کےشامیں ادھی مُنی روٹی
اوہ وی رُکھی سُکی کھا کےروسن نہ فریاد کریسن
وستی دی امداد کریسنویسے ایہہ انصاف تاں نہیں نا
وستی دے مزدور نمانےکلہیاں کیوں قربانی دیون؟
وستی دے سردار وی سوچنقاضی تے پریہار وی سوچن
سِیں دے پہرے دار وی سوچنکُجھ دنہہ تہاڈی روٹی اُتے
گھیو دا تیلا گھٹ لگ جاوےقسم خُدا دی کجھ نہیں ہوندا
وستی دی امداد ہو جاسیںوستی مُڑ آباد ہو جاسیں
— عاقب ستیانوی
Vasti de vich kaal piya aeMarda payi ae vasooṇ saari
Vasti de mazdoor namadayLoṛh ke apna khoon paseena
Saara dinah mazdoori kar keShameeñ adhi muni roṭi
Oh vi rukhi suki kha keRosan na faryaad karesan
Vasti di imdaad karesanVaise eh insaaf taaṇ nahiñ na
Vasti de mazdoor namadayKalhiyaaṇ kyoñ qurbani deevan?
Vasti de sardaar vi sochanQaazi te parihar vi sochan
Seeñ de pehre daar vi sochanKujh dinah tuhaadi roṭi uttay
Gheo da tela ghaṭ lag jaavayQasam Khuda di kujh nahiñ honda
Vasti di imdaad ho jaasīñVasti muṛ abaad ho jaasīñ