وَنڈ دے ویلے ماتم انج دا ہویا اپنی دھرتی تےبھئیں کے مُڑ نئیں ڈھول خُشی دا وَگیا اپنی دھرتی تے
آپ اساں مہاراج بَنا کے سِر تے چاڑ بہایا اےجہڑا کوئی وی مارݨ آیا ڈاکا اپنی دھرتی تے
اُتے رقعہ ممبر دا تے تَلّے دَتھی نوٹاں دیکہڑا کم اے ہو نئیں سگدا جہڑا اپنی دھرتی تے
جھبدے دور بھُلیکھا ہوسیں ظالم قبضہ گیراں داجیندیاں جی نہ چلݨ دیساں سِکا اپنی دھرتی تے
چانݨ جِس دا راہ تے لیسیں اُڑکے تھُڑکے راہیاں نوںعاقبٓ انج دا بال کے جاساں ڈیوا اپنی دھرتی تے
— عاقب ستیانوی
Vanṇiṛ de velay maatam inj da hoya apni dharti teBhain ke muṛ naiñ ḍhol khushi da vagiya apni dharti te
Aap asaaṇ maharaaj bana ke sir te chaṛ bahaya aeJeṛa koyi vi maariṛ aaya ḍaaka apni dharti te
Uttay ruqqa mimbar da te tallay dathi noṭaaṇ diKehṛa kam ae ho nahiñ sagda jeṛa apni dharti te
Jhabday door bhulekha hosīñ zaalim qabza geeraaṇ daJeendiyaaṇ ji na challiṛ deesaaṇ sikka apni dharti te
Channiṛ jis da raah te lesīñ uṛkay thuṛkay raahiyaaṇ noñAaqib inj da baal ke jaasaaṇ deeva apni dharti te