بال پُنے وچ پال نہ سگیوں پہلے مُکیاں ہوئیاںآپ نشانبر کر چھُڑیاہنی گلاں لُکیاں ہوئیاں
توں جے گَل دی رَت وی منگیں میتھوں نانہہ نہیں ہوندیتیری ذات دے کاݨ تاں حاضر کَلیا بُکیاں ہوئیاں
مُدتاں پِچھوں پھیرا مارݨ آیا باگ دا مالیآپے لَگراں پھَپھڑ پئیاں ہِن سَڑیاں سُکیاں ہوئیاں
دھی مزدور دی پُتراں وانگوں سِر تے اِیہنوں رکھیاہٹیاں جدݨ ولیوے اوٹے ڈھوکاں ڈھُکیاں ہوئیاں
عاقب" تیری آمد سُݨ کے بوہے نال کھَلوتاںدوہنویں ہتھ ہِن سینے اُتے نظراں جھُکیاں ہوئیاں
— عاقب ستیانوی
Baal pune wich paal na sagiyoñ pehle mukiyaañ hoiyaañAap nishaa'nbar kar chhuṛiyaahne gallaa'n lukiyaañ hoiyaañ
Tu je gal di ratt vi mangiñ maithoñ naa'nh nahiñ hoñdiTeri zaat de kaaṛ taa'n haazir kalliyaañ bukiyaañ hoiyaañ
Muddataañ pichhoñ pheraa'n maar aaya baagh da maaliAape lagraa'n phaphaṛ paiyaañ hin saṛiyaañ sukiyaañ hoiyaañ
Dhi mazdoor di putraa'n waanguñ sir te eeñuñ rakhyaHaṭiyaañ jad walive oṭe ḍhokaa'n ḍhukiyaañ hoiyaañ
Aaqib" teri aamad suṛ ke bohle naal khlotaa'nDohneñ hath hin seene ute nazraa'n jhukiyaañ hoiyaañ