ورھیاں خود نوں آپے مل نہ پایا میںگھور ھنیرے لبدھا ساں اک سایہ میں
ربا تیری بے پرواہی حکمت تیری کی آکھاںمیں کینج دا سی کینج دیاں وچ آیا میں
دل دا دارو بنندے رہنا دکھیاں دےبالاں نوں جو پڑھیا پاٹ پڑھایا میں
گل پے جاندے اپنی فطرت چھڈدے نئیںنیچاں نوں اے جد وی خوب رجھایا میں
اج ملدے نئیں یار تے کل میں لبھنا نئیںجد مٹی وچ اک دن یار سمایا میں
کملا ساں اک میں یا ساری دنیا سیروندے ھویاں جگ نوں خوب ھسایا میں
او کنڈے تے ہسدا مینوں تکدا سیجنھوں ڈوبدے ڈوبدے پار کرایا میں
عشق سمندر ڈونگا دل دے اندر سیتایوں اہدا بھید کتھے نہ پایا میں
کدھ تے بیٹھا کاگ سی تیرے آون داکھورے کس بھلیکھے یار اُڈایا میں
سدھراں دا اک میلہ لا یا فیر رضااکلاپے وچ بہہ کے شہر وسایا میں
— سجاد رضا
Varhiyaan khud nu aape mil na paya mainGhoor hanere labdha saan ik saya main
Rabba teri be-parwahi hikmat teri ki aakhaanMain kenj da si kenj diyan vich aaya main
Dil da daru bande rehn dukkhiyan deBaalan nu jo parhiya paat parhaya main
Gal pe jaande apni fitrat chhadde naiNeechaan nu aye jad vi khoob rujhaya main
Aj malde nai yaar te kal main labhna naiJad mitti vich ik din yaar samaya main
Kamla saan ik main ya saari duniya siRonde hoyaan jag nu khoob hasaya main
O kande te hasda mainu takda siJinhon doobde doobde paar karaya main
Ishq samandar doonga dil de andar siTaiyon ehda bhed kithe na paya main
Kadh te baitha kaag si tere aawan daKhore kis bhulekhe yaar udhaya main
Sidhraan da ik mela la ya phir RazaIklappe vich beh ke shehar vasaya main
