ہم لوگ جو خاک چھانتے ہیںمٹی سے گہر نکالتے ہیں
ہے شعلۂ دیں کہ شمع کفرپروانے کہاں یہ جانتے ہیں
اس گنبد بے صدا میں ہم لوگالفاظ کے بت تراشتے ہیں
اے سایۂ ابر اب تو رک جااک عمر سے دھوپ کاٹتے ہیں
— زہرا نگاہ
Hum log jo khaak chhaante hainMaTī se guhar nikālte hain
Hai shola-e-dīn ke sham-e-kufrParwaane kahaan ye jaante hain
Is gumbad-e-be-sadā mein hum logAlfāz ke but tarāshte hain
Ay saaya-e-abr ab to ruk jaaIk umr se dhoop kaaTte hain