صحبت غیر موں جایا نہ کرودرد منداں کوں کڑھایا نہ کرو
حق پرستی کا اگر دعویٰ ہےبے گناہاں کوں ستایا نہ کرو
اپنی خوبی کے اگر طالب ہواپنے طالب کوں جلایا نہ کرو
ہے اگر خاطر عشاق عزیزغیر کوں درس دکھایا نہ کرو
مجھ کو ترشی کا ہے پرہیز صنمچین ابرو کوں دکھایا نہ کرو
دل کوں ہوتی ہے سجن، بیتابیزلف کوں ہاتھ لگایا نہ کرو
نگہ تلخ سوں اپنی ظالمزہر کا جام پلایا نہ کرو
ہم کوں برداشت نہیں غصے کیبے سبب غصے میں آیا نہ کرو
پاک بازاں میں ہے مشہور ولیؔاس سوں چہرے کوں چھپایا نہ کرو
— ولی محمد ولی
Sohbat-e-ghair moñ jaaya na karoDardmandan koñ kaDhaaya na karo
Haq parasti ka agar da'wa haiBe-gunahan koñ sataya na karo
Apni khubi ke agar talib hoApne talib koñ jalaya na karo
Hai agar khatir-e-ushaq azizGhair koñ dars dikhaya na karo
Mujh ko turshi ka hai parhez sanamChain abru koñ dikhaya na karo
Dil koñ hoti hai sajjan, betaabiZulf koñ haath lagaya na karo
Nigah-e-talkh son apni zalimZehar ka jaam pilaya na karo
Hum koñ bardasht nahin ghusse kiBe-sabab ghusse mein aaya na karo
Pak bazan mein hai mashhoor WaliIs son chehre koñ chhupaya na karo