اُچیاں کندھاں والا گھرسی رو لیندےساں کُھل کےایسی وا وگائی او ربّا رہ گئی جندڑی رُل کے
چار چوفیرے درد ہنیرے ہنجُو ڈیرے ڈیرےدُکھیارے ونجارے آ گئے کِدھر رستہ بُھل کے
یاد آئیاں کُجھ ہور وی تیرے شہر دیاں برساتاںہور وی چمکے داغ دِلاں دے نال اشکاں دے دُھل کے
اپنی گل نہ چھڈیں جالب شاعر کجھ وی آکھناپنی رنگت کھو دیندے نیں رنگ رنگاں وچ گُھل کے
— حبیب جالب
Uchiyaan kandhaan wala ghar si ro lende saan khul keAisi wa wagayi o Rabba reh gayi jindari rul ke
Chaar chaufere dard hanere hanju dere dereDukhiyare wanjare aa gaye kidhar rasta bhul ke
Yaad aayiyaan kujh hor vi tere shehar diyaan barsaataanHor vi chamke daagh dilaan de naal ashkaan de dhul ke
Apni gal na chhoden Jaleb shair kujh vi aakhanApni rangat kho dende nein rang rangaan vich ghul ke