جالب سائیں کدی کدائیں چنگی گلّ کہہ جاندا اےلَکھ پوجو چڑھدے سورج نوں، آخر ایہہ لہہ جاندا اے
باجھ تیرے او دل دے ساتھی، دل دی حالت کی دساںکدی کدی ایہہ تھکیا راہی رستے وچ بہہ جاندا اے
ساندل بار وسیندیئے ہیرے وسدے رہن تیرے ہاسےدو پل تیرے غم دا پراہنا اکھیاں وچ ریہہ جاندا اے
ہائے دوآبے دی اوہ دُنیاں جتھے محبت وسدی سیہنجُو بن کے دکھ وطناں دا اکھیاں چوں ویہہِ جاندا اے
فجرے اوہ چمکاندا ڈٹھاجالب ساری دنیاں نوںراتیں جیہڑا سیک دکھاں دے ہس ہس کے سہہ جاندا اے
— حبیب جالب
Jaleb saaein kadi kadaein changi gall keh jaanda aeLakh poojo chadhde Sooraj nu, aakhir eh leh jaanda ae
Baajh tere o dil de saathi, dil di haalat ki dassaanKadi kadi eh thakkeya raahi raste vich beh jaanda ae
Saandal Baar vasaindiiye heere vasde rehn tere haaseDo pal tere gham da parahna akhiyaan vich reh jaanda ae
Haaye Dwaabe di oh duniyan jithe muhabbat vasdi siHanju ban ke dukh wattnaan da akhiyaan chon veh jaanda ae
Fajre oh chamkaande uth-tha Jaleb saari duniyan nuRaateen jehda seekh dukhaan de hass hass ke seh jaanda ae
