چُوہنڈی رُگھ بھریا تے دل تڑفا لیا

چُوہنڈی رُگھ بھریا تے دل تڑفا لیادکھ جویں کوئی پُت سی جو پتیا لیا

اوہلے ہو کے تھوڑی جہئی اکھ بھر لئیدل تے ہتھ رکھ کے ذرا گھبرا لیا

پِیڑ پتھر ہو کے وی تر دی رئیصبر نے وڈھ وڈھ کلیجہ کھا لیا

موت بوہے تے کھلوتی مُڑ گئیزندگی نے اندروں کنڈا لا لیا

دنیا نوں میری سمجھ نہ آ سکیاُلٹا مینوں دنیا نے سمجھا لیا

— انجم سلیمی